برسی بازی رایس اف روم
چندین سال از اولین معرفی بازی توسط استودیو کرایتک میگذشت و ابتدا پروژه Codname: Kingdome نام داشت. هدف اصلی آنها عرضه یک بازی بزرگسالانه برای کینکت و کنسول ایکسباکس 360 بود. اما پس از سکوت چند ساله و انتشار اخبار بسیار ناچیز، کرایتک کینکت و ایکسباکس 360 را کنار گذاشت و این بازی را به عنوان یک بازی انحصاری و با هدف نمایش قدرت گرافیکی خیره کننده برای کنسول نسل بعدی کمپانی مایکروسافت یعنی ایکسباکس وان معرفی کرد و Ryse: Son of Rome نام گرفت.
کرایتک با Ryse: Son of Rome، برای نمایش قدرت گرافیکی خود پا به نسل جدید گذاشت
Ryse از نظر داستانی چیزی با شکوه ارایه نداد و یک داستان همیشگی از انتقام و خون تعریف کرد. طی دسیسهها و زیاده خواهی امپراطوران روم، ارتش بربرها به این سرزمین حملهور شدهاند و همه چیز را به آتش و ویرانی کشاندهاند و در این بین شما در نقش ماریوس، ناجی روم بازی خواهید کرد. داستان بازی از انتهای آن شروع میشود. جایی شهر زیر حمله شدید بربرها قرار گرفته و ماریوس، امپراطور روم را که نرو نام دارد به مکانی امن میبرد و در این شلوغی شروع به تعریف خاطراتی از گذشته میکند. جایی که ماریوس ابتدا یک سرباز تازه کار بود و در کنار خانوادهاش اوقات خوشی را پشت سر میگذاشت که ناگهان اتفاقاتی ناراحت کننده برای او رخ میدهد و داستان انتقام او شروع میشود. نمیتوان گفت داستان بازی خیلی قوی است اما خیلی هم ضعیف نیست و اینطور نیست که بیهوده بازی کنید. در طی مسیر اتفاقات زیادی هرچند کمرنگ رخ خواهد داد. Ryse از شخصیتهای کم فروغی بهره میبرد، به طوری که شاید بعد از اتمام بازی آنها را به سرعت فراموش کنید، زیرا به دلیل کمبود وقت و کوتاه بودن بازی هیچگاه به طور عمیق به شخصیتهای مختلف بازی پرداخته نخواهد شد. حتی ماریوس که شخصیت اصلی بازی است از چهره به یاد ماندی و پرستیژ خاصی بهره نبرده است و کمتر کسی میتواند به عنوان یک اسپارتان خشمگین با او ارتباط برقرار کند. البته نمیتوان گفت این بخش ناامید کننده است، بلکه شکل و شمایل رومیها بسیار خوب کار شده و همچنین بربرها آن ظاهر خشن و بیرحم را به خوبی به بازیکن القا میکنند. هرچند که اگر به تعداد تنوع طراحی آنها نگاه کنیم، از این بابت ناامید میشویم، زیرا تنوع آنها شاید به تعداد انگشتان یک دست شما هم نرسد.
با وجود طراحی عالی و رعایت نکات ریز، اما ماریوس هیچگاه یک شخصیت کارزماتیک نخواهد بودگیمپلی نیز همانند تعداد شخصیتهای طراحی شده از تنوع کمی برخوردار است. سیستم مبارزات بازی به سه بخش تقسیم شده و تا آخرین مرحله هیچ تغییری نمیکند؛ دفع ضربات دشمن، حمله و تمام کردن کار آن. دفع ضربات ممکن است یا با سپر صورت بگیرد یا میتوان با جاخالی دادن آنها را پشت سر گذاشت. ضربه به دشمن نیز همانند بسیاری از هم سبکهای خود به دو روش سبک و سنگین تقسیم میشود و هر کدام شکل و انیمیشن خاص خود را دارند. در کنار این بخش المانهای QTE (سریع زدن دکمههای دستوری بازی) وجود دارد که این قسمت را کمی از حالت تکراری خارج میکند. هرچند که بعد از ۲ ساعت بازی کردن، تمام حرکات را حفظ خواهید شد، زیرا کرایتک بازهم برای تنوع این بخش وقت نذاشته است. در پایان کار QTEها، تمام کنندهها (Execution) آغاز میشود و این مرحله سه گانه را با قطع کردن دست و پای دشمن به اتمام میرساند. در کنار خط سلامتی شما، علامتهایی وجود دارد که شامل تجربه (xp)، سلامتی، قدرت و تمرکز میشود. هر کدام را که انتخاب کنید، با اجرای تمام کنندهها و اجرای خشونت امتیاز هر یک از این بخشها را کسب خواهید کرد. به عنوان مثال اگر سلامتی را انتخاب کرده باشید، با تمام کردن کار دشمن سلامتی از دست رفته شما باز میگردد. تجربه (xp) نیز برای ارتقا بخشهای مختلف صورت میگیرد. این آپگریدها شامل تغییرات عظیم و محسوس نمیشوند و گاها تغییراتی ریز در تمام کنندهها، کارهای دفاعی یا اضافه شدن خط سلامتی بیشتر را به وجود میآورند.